ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
Κοινωνική και Περιβαλλοντική Υπευθυνότητα
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Προμηθέας λογίζεται ως ο πρώτος "εθελοντής"... Ο εδώ "οίκος " Προσκόπων, Μηχανικών και "Πολιτών" (με αυτή τη σειρά αυτοαξιολόγησης) σας καλωσορίζει σε ένα θέμα, στο οποίο έχει αφοσιωθεί τα τελευταία χρόνια : Την Κοινωνική και Περιβαλλοντική Υπευθυνότητα όλων των Οργανισμών (όχι μόνο των επιχειρήσεων) στο "ταξίδι" τους προς την Αριστεία γενικώτερα.
Εκπαιδευτικό Υλικό Αυτομόρφωσης
Σύνδεσμοι


Σύγκριση καταστάσεων - Όμως προηγηθήκαμε!
463 αναγνώστες
Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012
17:06

Διαβάστε στο Capital:http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=1401487

και στη συνέχεια το παρακάτω σχόλιο του γράφοντος δυστυχώς χωρίς βιδεάκιο...

Μια άγνωστη αντιδικτατορική δράση. . . στο Ηρώδειο!
Καλοκαίρι του 1972 (πολύ πριν τη "Νομική" και το "Πολυτεχνείο") στο Ηρώδειο εμφανίζεται η χορωδία του Ε. Κ. Πανεπιστημίου Αθηνών.
Τελευταίο άσμα η ως άνω άρια, στα Ελληνικά, όπως και όλη η παράσταση.
Μια ομάδα (κυρίως από Σπουδαστές του Ε. Μ. Πολυτεχνείου) έχει ακροβολιστεί στα "βραχάκια" (τότε αδιαμόρφωτα) σε μικρές παρέες των τριών ή τεσσάρων.
Μετά την εκτέλεση της άριας φωνάζουν για bis, το οποίο μετά χαράς ο μαέστρος και η χορωδία εκτελούν.
Στη συνέχεια και πάλι bis, εις το οποίο (δειλά) συμμετέχουν και οι ίδιοι.
Τρίτη απαίτηση, ο μαέστρος διστάζει αλλά αρχίζει και παλι. Αυτή τη φορά οι φωνές από τα "ψηλά" δεν είναι τόσο δειλές και σιγά-σιγά παρασύρουν και τα κάτω διαζώματα. Όρθιο πλέον (σε μεγάλη πλειοψηφία) το "αστικό-συντηρητικό" κοινό του Ηρωδείου τραγουδάει και "σε μας λευτερίά". . .

Καλησπέρα κύριε Στούπα,

Το παρακάτω κείμενο κ΄ video δείχνουν το χάος μεταξύ δύο γειτονικών κρατών.
Δυστυχώς αυτά συμβαίνουν μόνο όταν υπάρχει πατριωτική συνείδηση (κυριολεκτικά κ΄ όχι κομματικά). Σε εμάς υπάρχει μόνο το μάχεσθαι περί πάρτης...

Να ελπίζουμε πως κάτι θα αλλάξει μέσα από το πόνο; Ας ελπίσουμε...

NABUCCO στη Ρώμη (Καμμία σχέση με το NABUCCO στο Ηρώδειο...)

Στις 12 Μαρτίου, ο Silvio Berlusconi κλήθηκε να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Η Ιταλία γιόρταζε τα 150 χρόνια από την ίδρυσή της και με αυτή την ευκαιρία, στην όπερα της Ρώμης, δόθηκε μια παράσταση όπερας, της πιο συμβολικής αυτής της ενοποίησης: Nabucco του Giuseppe Verdi υπό τη διεύθυνση του Riccardo Muti.

Το έργο Nabucco του Verdi είναι ένα έργο τόσο μουσικό όσο και πολιτικό: αφορά στην ιστορία της σκλαβιάς των Εβραίων στη Βαβυλώνα, και η περίφημη άρια «Va pensiero» τραγουδιέται από τους καταπιεσμένους σκλάβους.

Στην Ιταλία, το τραγούδι αυτό είναι το σύμβολο της αναζήτησης της ελευθερίας του λαού, ο οποίος στα 1840 - όταν και γράφτηκε η όπερα - ήταν καταπιεσμένος από την αυτοκρατορία των Αψβούργων, και πάλευε μέχρι τη δημιουργία της ενωμένης Ιταλίας.

Πριν αρχίσει η συναυλία, ο Gianni Alemanno, δήμαρχος της Ρώμης, ανέβηκε στη σκηνή για να καταγγείλει τις μειώσεις της κυβέρνησης στον προϋπολογισμό για τον πολιτισμό. Και αυτό, ενώ ο Alemanno είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος και πρώην υπουργός του Berlusconi.

Αυτή η πολιτική παρέμβαση, σε μια πολιτιστική στιγμή από τις πιο συμβολικές για την Ιταλία, θα προκαλέσει ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα, ιδίως τη στιγμή που ο ίδιος ο Berlusconi ήταν παρών στη συναυλία.

Όπως δήλωσε στους Times o Ricardo Muti, διευθυντής της ορχήστρας, «ήταν μια βραδιά αληθινής επανάστασης».

«Στην αρχή, υπήρχε ένα μεγάλο χειροκρότημα από το κοινό. Στη συνέχεια ξεκινήσαμε τη συναυλία. Όλα πήγαιναν πολύ καλά, αλλά όταν φτάσαμε στο σημείο του Va pensiero, αισθάνθηκα αμέσως ότι η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη στο κοινό. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείτε να περιγράψετε, αλλά που τα αισθάνεστε. Πριν, υπερίσχυε η σιωπή του κοινού. Τη στιγμή όμως που το κοινό κατάλαβε ότι θα ξεκινούσε το Va΄ pensiero, η σιωπή γέμισε από μια πραγματική θέρμη. Μπορούσαμε να αισθανθούμε τη σπλαχνική αντίδραση του κοινού στο θρήνο των σκλάβων που τραγουδούνε « O mia patria, ΄si bella e perduta!». (Ω πατρίδα μου, τόσο όμορφη και χαμένη).
 
Ενώ η χορωδία έφτανε στο τέλος, στο κοινό κάποιοι είχαν ήδη αρχίσει να φωνάζουν «Bis». Το κοινό άρχισε να φωνάζει «Viva Italia!» και «Viva Verdi!». Άνθρωποι από τα θεωρεία άρχισαν να πετούν χαρτιά συμπληρωμένα με πατριωτικά μηνύματα -κάποια έγραφαν «Muti, Senatore a vita»(βουλευτής στη ζωή).

Αν και το είχε κάνει για μία και μοναδική φορά στη Σκάλα του Μιλάνου το 1986, ο Muti δίσταζε να κάνει ένα bis για το Va pensiero. Για αυτόν, μία όπερα πρέπει να πηγαίνει από την αρχή ως το τέλος. «Δεν ήθελα να παίξουν απλά ένα encore. Θα έπρεπε να υπάρχει μια ιδιαίτερη πρόθεση».

Όμως στο κοινό είχε ήδη ξυπνήσει το πατριωτικό συναίσθημα. Με μία θεατρική κίνηση, ο διευθυντής της ορχήστρας γύρισε τελικά την πλάτη στο podium, κοιτάζοντας το κοινό και τον Berlusconi, και είπε τα εξής:

[Αφού οι εκκλήσεις του κοινού για ένα bis έχουν σταματήσει, από το κοινό ακούγεται «Ζήτω η Ιταλία»]

«Ναι συμφωνώ με αυτό «Ζήτω η Ιταλία» αλλά (χειροκροτήματα) «δεν είμαι πια 30 ετών και έχω ζήσει τη ζωή μου, όμως σαν ένας Ιταλός που έχει γυρίσει τον κόσμο, πονάω για όσα συμβαίνουν στη χώρα μου. Για αυτό συναινώ με το αίτημά σας για bis για το Va pensiero. Δεν είναι μόνο για την πατριωτική χαρά που αισθάνομαι, αλλά γιατί απόψε, και ενώ διεύθυνα τη χορωδία που τραγουδούσε «Ω πατρίδα μου, όμορφη και χαμένη» σκέφτηκα ότι αν συνεχίσουμε έτσι, θα σκοτώσουμε τον πολιτισμό πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η ιστορία της Ιταλίας. Και σε αυτή την περίπτωση, εμείς, η πατρίδα μας, θα είναι πραγματικά «όμορφη και χαμένη».

[Επευφημίες, συμπεριλαμβανομένων και των καλλιτεχνών πάνω στη σκηνή]

«Θα ήθελα τώρα. πρέπει να δώσουμε νόημα σε αυτό το τραγούδι. Αφού είμαστε στο Σπίτι μας, το θέατρο της πρωτεύουσας, και με μία χορωδία που τραγούδησε περίφημα, και που συνοδεύεται περίφημα, αν θέλετε, σας προτείνω να ενωθείτε μαζί μας και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί».
 
Έτσι προσκάλεσε το κοινό να τραγουδήσει μαζί με τη χορωδία των σκλάβων. «Είδα ομάδες ανθρώπων να σηκώνονται. Όλη η Όπερα της Ρώμης σηκώθηκε. Η χορωδία επίσης σηκώθηκε. Ήταν μια μαγική στιγμή μέσα στην όπερα. Εκείνη τη βραδιά δεν ήταν μόνο μια συναυλία του Nabucco, αλλά επίσης ήταν μια δήλωση (statement) του θεάτρου της πρωτεύουσας υπ΄ όψη των πολιτικών».
 
 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
3 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
"Σήμερα όλοι οι οργανισμοί : οιασδήποτε φύσης, προσανατολισμού, μεγέθους και ιδιοκτησιακής μορφής. Ανεξαρτήτως αντικειμένου παροχής προϊόντων ή υπηρεσιών, ανεξαρτήτως στόχων και τοποθέτησης στην αγορά, οφείλουν να κερδίσουν και να διατηρήσουν τη σύμφωνη γνώμη ή τουλάχιστον την ανοχή της ευρύτερης κοινωνίας για τη συνέχιση της λειτουργίας τους.
Δραστηριοποιούνται με προσωρινή άδεια λειτουργίας και οφείλουν να αποδεικνύουν συνεχώς - με πειστικό και τεκμηριωμένο τρόπο - ότι παράγουν επίσης θετικά κοινωνικά και περιβαλλοντικά αποτελέσματα."
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις