ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
Κοινωνική και Περιβαλλοντική Υπευθυνότητα
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Προμηθέας λογίζεται ως ο πρώτος "εθελοντής"... Ο εδώ "οίκος " Προσκόπων, Μηχανικών και "Πολιτών" (με αυτή τη σειρά αυτοαξιολόγησης) σας καλωσορίζει σε ένα θέμα, στο οποίο έχει αφοσιωθεί τα τελευταία χρόνια : Την Κοινωνική και Περιβαλλοντική Υπευθυνότητα όλων των Οργανισμών (όχι μόνο των επιχειρήσεων) στο "ταξίδι" τους προς την Αριστεία γενικώτερα.
Εκπαιδευτικό Υλικό Αυτομόρφωσης
Σύνδεσμοι


98. "Aicha" ...από τον C. KHALED (*)
669 αναγνώστες
Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2008
18:58

ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ (μέρος 5ο)

Μικρό ιστορικό (4)

Διάβαζα στο χθεσινό πρωτοσέλιδο της "Καθημερινής" για τις "ευθύνες" του κοινού σε σχέση με τις "παράλογες" ανατιμήσεις και πως οι καταναλωτές θα μπορούσαν να "τιμωρήσουν" και να "νικήσουν" (όπως στη Γερμανία) τους κερδοσκόπους...

Να δηλώσω εξαρχής ότι συμφωνώ ! Μόνο... που στις ελληνικές συνθήκες σήμερα αυτό είναι ουτοπικό ως άμεσος στόχος. Να παραθέσω μερικές πρόχειρες σκέψεις :

  • Είμαστε μια κοινωνία γαλουχημένη στον κρατισμό και τα εξ' αυτού εκπορευόμενα θαύματα. Ας θυμηθούμε - οι παλαιότεροι - το "στις 18 σοσιαλισμός"... Ας ανατρέξουμε - όλοι - στο "δεν υπάρχει ένας εισαγγελέας"...
  • Τα αυτόνομα θεματικά κινήματα, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, η Κοινωνία των Πολιτών γενικώτερα άργησαν να εμφανισθούν, άργησαν να αναπτυχθούν, δύσκολα συνδυάζουν τις δράσεις τους και η μεταξύ τους δικτύωση παραμένει οιωνει ανύπαρκτη... Εν τω μεταξύ πολλές φορές εμπλέκονται - καλοπροαίρετα ή οχι - στον ιστό της κρατικιστικής αράχνης ακόμη χειρότερα είναι κρατικοδιαίτα... Οι ΜΚΟ, οι δράσεις και προοπτικές του θα αποτελέσουν ιδιαίτερο θέμα στην παρούσα ενότητα.

Ας δούμε όμως σήμερα το "όπλο" του μποϊκοτάζ. Είναι η πιο γνωστή στους καταναλωτές μέθοδος. Στην Ελλάδα ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξε σοβαρή καμπάνια. Οι μόνες - θλιβερές φάρσες - είχαν ως αφορμή τι άλλο... "εθνικά θέματα"... Όπως το μποϊκοτάρισμα των Ολλανδικών προϊόντων δίοτι η Ολλανδία είχε ψηφίσει "ανθελληνικά" στο Κυπριακό, το Ινδονησιακό ή κάτι άλλο δεν θυμάμαι. Όπως επίσης η περιοδικές κραυγές για "αρνιά από τα Σκόπια". (Συμβαίνουν αυτά βεβαίως και αλλού : η "αντιγαλλική" υστερία στις ΗΠΑ για τη στάση της στον πόλεμο του Κόλπου... σαμπάνιες, φουάγκρά, κρασιά ...μέχρι και οι τηγανιτές πατάτες μετονομάσθηκαν !...).

Το μποϊκοτάζ είναι αμφιλεγόμενο ως προς την αποτελεσματικότητα αλλά και τα αποτελέσματά του. Τη δεκαετία του 90 στη Γερμανία η καμπάνια της Greenpeace  ανάγκασε τη Shell να μη βυθίσει στη θάλασσα μια παλιά πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου. Στη γαλλία όμως πιο πρόσφατα η καμπάνια εναντίον της Danone για να μη κλείσει τη θυγατρική της μπισκότων Lu (η οποία ήταν κερδοφόρος μεν αλλά με μικρότερα περιθώρια κέρδους από τον "πήχη" του Ομίλου) δεν είχε κανένα αποτέλεσμα.

Ακόμη χειρότερα τα εργατικά συνδικάτα και οι ΜΚΟ των "αναπτυσσομένων χωρών" είναι πολύ κουμπωμένοι για μποϊκοτάζ των προϊόντων των πολυεθνικών στη "Δύση", όταν ξεσπάσει κάποιο σκάνδαλο πχ. για παιδική εργασία σε προμηθευτές ή φασονατζήδες τους κάπου. Συνήθως το αποτέλεσμα είναι η σκληρή απάντηση της δήθεν εξαπατημένης και αγανακτισμένης πολυεθνικής - στο όνομα της ηθικής - και η διακοπή κάθε παραγγελίας στον υπεργολάβο ή και την ευρύτερη περιοχή... Αυτό σημαίνει κλείσιμο της επιχείρησης, απόλυση όλου του προσωπικού και επιδείνωση των συνθηκών ζωής στην ευρύτερη τοπική κοινωνία !   

(*)...για όσους δεν είχαν την τύχη να γνωρίσουν το γράφοντα στη σημερινή πίτα του ΣΕΔ... καταπληκτική ομοιότητα... μόνο αντί για τη σημαία της Αλγερίας φορούσα γραβάτα με κεφαλές Ερμού... και φυσικά αφιερωμένο σε όσες και όσους είχα την τύχη να γνωρίσω...  http://www.youtube.com/watch?v=rsM4_hT2bEs&feature=related

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
4 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
"Σήμερα όλοι οι οργανισμοί : οιασδήποτε φύσης, προσανατολισμού, μεγέθους και ιδιοκτησιακής μορφής. Ανεξαρτήτως αντικειμένου παροχής προϊόντων ή υπηρεσιών, ανεξαρτήτως στόχων και τοποθέτησης στην αγορά, οφείλουν να κερδίσουν και να διατηρήσουν τη σύμφωνη γνώμη ή τουλάχιστον την ανοχή της ευρύτερης κοινωνίας για τη συνέχιση της λειτουργίας τους.
Δραστηριοποιούνται με προσωρινή άδεια λειτουργίας και οφείλουν να αποδεικνύουν συνεχώς - με πειστικό και τεκμηριωμένο τρόπο - ότι παράγουν επίσης θετικά κοινωνικά και περιβαλλοντικά αποτελέσματα."
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις