ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
Κοινωνική και Περιβαλλοντική Υπευθυνότητα
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Προμηθέας λογίζεται ως ο πρώτος "εθελοντής"... Ο εδώ "οίκος " Προσκόπων, Μηχανικών και "Πολιτών" (με αυτή τη σειρά αυτοαξιολόγησης) σας καλωσορίζει σε ένα θέμα, στο οποίο έχει αφοσιωθεί τα τελευταία χρόνια : Την Κοινωνική και Περιβαλλοντική Υπευθυνότητα όλων των Οργανισμών (όχι μόνο των επιχειρήσεων) στο "ταξίδι" τους προς την Αριστεία γενικώτερα.
Εκπαιδευτικό Υλικό Αυτομόρφωσης
Σύνδεσμοι


Κάποια πράγματα που δεν μπορούμε να ανακτήσουμε…
1172 αναγνώστες
Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009
13:26

Το κείμενο διάβασα και μεταφέρω με κάποιες προσθαφαιρέσεις από τη σελίδα το «e-mail της… εβδομάδας» (ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Νάντια Πετράκη) του εβδομαδιαίου τοπικού εντύπου της Αγίας Παρασκευής ΠΕΡΙΣΚΟΠΗΣΗ. Αντέστρεψα τους ρόλους των δύο φύλων – ως συνεπές ομότιμο μέλος του Σ.Ε.Ψ. Άλλωστε η χορογραφία (1960 !) του Maurice Bejart για το Bolero του Ravel, εκτελείται είτε από άνδρα είτε από γυναίκα…

Ένας νεαρός κύριος περίμενε την πτήση του στην αίθουσα αναμονής ενός μεγάλου αερολιμένα. Αποφάσισε να διαβάσει ένα βιβλίο με ποιήματα (Ν. Καββαδία – Τραβέρσο), αγόρασε ένα πακέτο μπισκότα και κάθισε στην αίθουσα αναμονής βάζοντας στο διπλανό τραπεζάκι τα μπισκότα. Στο διπλανό κάθισμα εγκαταστάθηκε μία κυρία επίσης με το βιβλίο της (M. Proust A la recherche du temps perdu).

Όταν ο άνδρας πήρε το πρώτο μπισκότο, η γυναίκα πήρε και αυτή ένα. Αισθάνθηκε ενοχλημένος αλλά δεν είπε τίποτα. Σκέφτηκε: «Τι γαϊδάρα…» Για κάθε μπισκότο που έπαιρνε εκείνος, έπαιρνε και εκείνη άλλο ένα.

Αυτό τον εξαγρίωνε, αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνή. Όταν έμεινε μόνο ένα μπισκότο, σκέφτηκε: «Για να δούμε τι θα κάνει αυτή κακομαθημένη καταχράστρια τώρα;». Τότε η κυρία παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνοντάς του το ένα μισό.

Αυτό πήγαινε πολύ, ήταν πολύ θυμωμένος τώρα ! Την αγριοκοίταξε, πήρε τα πράγματά του και όρμησε στην αίθουσα επιβίβασης.

Αργότερα, μόλις κάθισε στη θέση του στο αεροπλάνο, άνοιξε την τσάντα του για να κλείσει το κινητό και προς μεγάλη του έκπληξη, το πακέτο του με τα μπισκότα ήταν εκεί άθικτο, κλειστό !

Αισθάνθηκε τόσο ντροπιασμένος, είχε ξεχάσει να βγάλει τα μπισκότα «του»… τόση ώρα η κυρία μοιραζόταν τα δικά της με εκείνον. Τώρα δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να της εξηγήσει… ούτε να της ζητήσει συγνώμη.

Υπάρχουν κάποια πράγματα – καταλήγει το κείμενο - τα οποία δεν μπορούμε να ανακτήσουμε :

  • Η λέξηαφού ειπωθεί
  • Η ευκαιρίααφού χαθεί
  • Ο χρόνοςαφού περάσει

Συμπλήρωσα άλλο ένα εγώ (μέρα π’ούναι) :

  • Η σταγόνα νερούόταν σπαταληθεί

Συμπληρώστε με τις δικές σκέψεις !

 

Σχόλια

21/03 13:56  epidoxos
o ερωτας...οταν τον απαρνηθεις τη στιγμη που δε πρεπει :)
21/03 14:55  Yannis K.
Η συναυλια ενος μεγαλου καλλιτεχνη
21/03 14:59  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
"Το αεροπλάνο... εάν απορροφηθείς στο ιντερνέτ θαυμάζοντας την Maya"

(τηλεφωνικό σχόλιο από το αεροδρόμιο της Φραγκφούρτης, από την "καθ' οδόν" Μ.)
21/03 15:20  Yannis K.
οι υπεροχοι (sixteen-pack) κοιλιακοι που ειχα αντιπρόπερσι
21/03 15:54  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Η καλή πίστις, ότε την θεωρείς αδυναμία.
21/03 16:08  pol
Η έκρηξη της στιγμής ,όταν κάποιος πιέζεται.
21/03 16:18  haros
το ζεστο κρουασαν που οταν πηγα να το βαλω στο στομα μου,μου επεσε στο πεζοδρομιο..(παιδικο τραυμα)
21/03 16:19  haros
βρε συ ερμη,η νυκτεριδα ποτε θα γραψει ανταποκριση απο το ουζουμπουρου??
21/03 17:05  jerri
Το μήνυμα (sms, e-mail) αφού πατήσεις αποστολή...
21/03 17:52  PREMIUM
Ήμουν σίγουρος ότι δεν τόγραψε ο...πατριώτς !

<<...Η θλίψη (νυχτερίδα μ΄) κρύβεται άπειρη και συ για ένα ταξίδι έχεις κινήσει...>> !

Από βιβλίο για...άντρες ! :-)

Άντε και για...Πενταγιώτισσες ! :-)

ΥΓ. Μη μου πεις ότι στη γαλλική σου μυτούλα έχεις...διαμαντάκι...
Ελπίζω νάναι ρουμελιώτικη ελίτσα και να μην είδα καλά ;-)

21/03 17:53  PREMIUM

Μπορώ να...ανακτήσω :-) και να...συμπληρώσω ;-)

Η θλίψη (στα ταξίδια) κρύβεται...άπειρη !
21/03 18:08  shade
o ερωτας...οταν τον απαρνηθεις τη στιγμη που πρεπει.
21/03 19:19  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
1. Ντε και καλά Ουζουμπόυρου κύριε Χάρε, έχετε αποσοστά από τον αφρικανό ομόλογό σας ?...:) Έχω και άλλες προσφορές δεν αποφάσισα ακόμη, μία σημερινή από την Airbus στο Η.Β.
2. Ναι, διαμαντάκι είναι πατριώτ'... από <τότε> η αφρικανική έλξη φαίνεται...
3. Διάβασα το άρθρο στο αερόδρομιο της Φραγκφούρτης και γέλαγα σαν τη χαζή. Κόλλησα και με την υπεροχη Maya και τη "μεσογειακή" χορογραφία...
4. Φεύγω για Παρνασσό να κάνω έκπληξη στους Προσκόπους, θα τα πούμε Κυριακή βράδυ πάλι.
"Νυχτερίδα" - Μ.Κ.
21/03 19:25  favlos
Τα μπισκοτάκια που δεν έφαγα όταν ήταν ζεστά και λαχταριστά..;-)
21/03 20:53  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Έχω κάνει "παράλληλη ανάρτηση" στο portal "των παιδιών μου".
Μεταφέρω από <εκεί> :

<από Elendil
Η ζωή... όταν τελειώσει - τοσο κυριολεκτικά, όσο και μεταφορικά - τώρα για το ποιο είναι χειρότερο...>

<από ili@
η αθοώτητα...>
21/03 22:23  Ηρακλής
Η επιλογή που δεν έκανες,
σε κάθε σταυροδρόμι,
ο δρόμος που δεν ακολούθησες,
η απόφαση που δεν πήρες.
21/03 23:21  Goldmine
Κάποια απ΄αυτά που δεν ανακτώνται όταν χαθούν;
Για bloggers: Τα άρθρα στα capital blogs όταν δεν έχουν αποθηκευτεί:-)
22/03 09:26  PREMIUM

Τελικά τους...δικαιολογώ τους Γάλλους αλλά κυρίως τον Έλληνα Διευθύνομτα Σύμβουλο γαλλικής εισηγμένης στο ΧΑ που...ΤΟΤΕ στήριζαν περισσότερο τη θυγατρική τους στην Γκάνα η οποία είχε site ενώ η..."δική" μας όχι ! :-)

Τελικά μετά από τις έντονες διαμαρτυρίες μου το...ανακτήσαμε ! :-)

...ΠΑΝΤΑ με χαμόγελο !
22/03 10:53  evie
Όλα διορθώνονται, πάντα υπάρχουν ευκαιρίες, το μόνο που δεν διορθώνεται είναι, το μικρό λουλούδι στην άκρη του δρόμου που το προσπέρασες βιαστικά και δεν το είδες κι όμως άνθισε για σένα μόνο για μια μέρα!
22/03 21:08  albatrus
Morgens, wenn er aus dem Haus geht,
und die Kinder l&#228;ngst schon in der Schule sind,
siehst du manchmal in den Spiegel,
und du merkst an dir, wie schnell die Zeit verrinnt.
Es ist alles schon Gewohnheit,
selbst sein Ku&#223; und auch der kleine Alltagskrach.
Du nimmst eine Zigarette,
steckst sie an und siehst den blauen Wolken nach.



Und dann denkst du daran:
Gestern war es noch Liebe.
23/03 16:38  albatrus
23/03 16:56  albatrus
-Το ταξίδι του χρόνου είναι μονόδρομος.
-Και δυστυχώς ΜΟΝΟ πρός τα μπρός μπορούμε να τον περπατήσουμε.
-ΔΕ μπορούμε ούτε μια στιγμή να γυρίσουμε προς τα πίσω.

-κι εγώ θέλω να γυρίσω 40 χρόνια πίσω ΜΟΝΟ για μια στιγμή.
:-(
23/03 17:34  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ευχαριστώ όλες τις φίλες και φίλους για τα σχόλίά τους, τα αποθησαύρισα...
Θα μεταφέρω χωρίς ορθογραφικά λάθη (συγνώμη ili@) και τα υπόλοιπα σχόλια από την παράλληλη ανάρτηση στο Σπουδαστικό φόρουμ.
Τώρα όμως σπεύδω να μαγειρέψω Cassoulet Toulousain με Confit de Canard προς τιμήν της επίσκεψης - αστραπή της Μ.
(Εν τάξει νηστεύω, αλλά σήμερα είναι "της εξαιρετέας"...
23/03 17:44  PREMIUM

Πατριώτ...

Θα τόχει βαρεθεί το...έδεσμα εκεί στο...Νότο !

Φτιάξε καλύτερα μακαρόνια...au graden που είναι και πιο νηστίσιμα !

Αφιερώνω...

http://www.youtube.com/watch?v=mWBL8i3vRRg

ΥΓ. Πες της να δει το...γαμπρό μεθαύριο στο : "Στην υγειά μας", αν και δε νομίζω να είναι του γούστου της...;-)

27/03 03:57  shareholder-cs
Ποτέ δεν έχετε δεύτερη ευκαιρία να κάνετε την πρώτη εντύπωση , όταν τυχαίνει να γνωριστείτε με κάποιον συνάνθρωπο.

Επίσης δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω μια σφαίρα, αφου έχει πατηθεί η σκανδάλη.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
16 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
"Σήμερα όλοι οι οργανισμοί : οιασδήποτε φύσης, προσανατολισμού, μεγέθους και ιδιοκτησιακής μορφής. Ανεξαρτήτως αντικειμένου παροχής προϊόντων ή υπηρεσιών, ανεξαρτήτως στόχων και τοποθέτησης στην αγορά, οφείλουν να κερδίσουν και να διατηρήσουν τη σύμφωνη γνώμη ή τουλάχιστον την ανοχή της ευρύτερης κοινωνίας για τη συνέχιση της λειτουργίας τους.
Δραστηριοποιούνται με προσωρινή άδεια λειτουργίας και οφείλουν να αποδεικνύουν συνεχώς - με πειστικό και τεκμηριωμένο τρόπο - ότι παράγουν επίσης θετικά κοινωνικά και περιβαλλοντικά αποτελέσματα."
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις