ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
Κοινωνική και Περιβαλλοντική Υπευθυνότητα
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Προμηθέας λογίζεται ως ο πρώτος "εθελοντής"... Ο εδώ "οίκος " Προσκόπων, Μηχανικών και "Πολιτών" (με αυτή τη σειρά αυτοαξιολόγησης) σας καλωσορίζει σε ένα θέμα, στο οποίο έχει αφοσιωθεί τα τελευταία χρόνια : Την Κοινωνική και Περιβαλλοντική Υπευθυνότητα όλων των Οργανισμών (όχι μόνο των επιχειρήσεων) στο "ταξίδι" τους προς την Αριστεία γενικώτερα.
Εκπαιδευτικό Υλικό Αυτομόρφωσης
Σύνδεσμοι


46. "Stop In The Name Of Love " ...από τις SUPRIMES (*)
658 αναγνώστες
Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007
17:05

Διαχείριση ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ (μέρος 5ο)

Κόστος Ποιότητας (συνέχεια) : Προχθές ( Άρθρο 45. ) "αποδείξαμε", ότι η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΟΣΤΟΣ και ρίξαμε όλο το Κόστος στη Μη Ποιότητα. Προτού οι συνήθεις ύποπτοι από τους τακτικούς αναγνώστες επανακάμψουν με κατηγορίες περί "σοφιστείας", ας εμβαθύνουμε λίγο περισσότερο.

Η προσπάθεια βελτίωσης του Οργανισμού ώστε να επιτυγχάνει την Ποιότητα (  = ΑΚΡΙΒΩΣ τις προσμονές του Πελάτη - Άρθρο 43. ), απαιτεί πόρους, τούτο είναι σαφές ως γενικός φυσικός νόμος. Το πρόβλημα είναι ΠΩΣ γίνεται και ΠΟΙΟΣ πληρώνει.

ΠΩΣ δεν γίνεται η βελτίωση

  • Έχει αποδειχθεί - εδώ και 50 περίπου χρόνια - ότι όλες οι ενέργειες, οι οποίες επικεντρώνουν στη Μη Ποιότητα, ( μαζική επιθεώρηση προϊόντων - επιδιόρθωση ελαττωματικών - επανεπιθεώρηση - συχνοί έλεγχοι εσωτερικοί ή κατά την παραλαβή εισερχομένων προϊόντων - επένδυση σε μηχανήματα ανώτερης ή νέας τεχνολογίας) οδηγούν σε αδιέξοδο.
  • Ακόμη χειρότερα : οι περισσότερες από αυτές τις ενέργειες είναι αρνητικές ! Υποθάλπουν την άποψη, ότι τα ελαττώματα είναι αναπόφευκτα και επομένως απαιτείται ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια να εντοπισθεί και διορθωθεί το ελαττωματικό, πριν φθάσει στον πελάτη. Καλλιεργούν την παθητικότητα και τον εφησυχασμό : "κάπου - κάποιος θα προλάβει το κακό". Δολοφονούν κάθε ατομική ή ομαδική πρωτοβουλία - παρόρμηση για μάθηση και καινοτομία.
  • Σας θυμίζουν τα παραπάνω κάτι σε ευρύτερο Δημόσιο τομέα, ειδικότερα δε Ελληνικό ? Μάλλον πολλά...
  • Δυστυχώς συμβαίνουν και στον Ιδιωτικό τομέα, ο οποίος υποτίθεται ότι είναι πλέον ευέλικτος, ανταγωνιστικός και πελατοκεντρικός, λιγότερο απρόσωπος, μονοπωλιακός και δεν έχει (?) την αλαζονική νοοτροπία σχέσεων στρατού κατοχής / υπηκόων.

(*) ... ελπίζω να μην αποτελέσει το αίτημα - σημαία - των αναγνωστών...

http://www.youtube.com/watch?v=t2yLMpGPU8A 

Εάν η χρονολογία του άσματος (1965) μοιάζει πολύ μακρινή,... ας σημειώσουμε προσωρινώς τη χρονολογία καθιέρωσης του Βραβείου Αριστείας "W.E.Deming" (1951). Ποιος - Που - Τι, προσεχώς... ( προφανως υπό μορφή Quiz).

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
5 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
"Σήμερα όλοι οι οργανισμοί : οιασδήποτε φύσης, προσανατολισμού, μεγέθους και ιδιοκτησιακής μορφής. Ανεξαρτήτως αντικειμένου παροχής προϊόντων ή υπηρεσιών, ανεξαρτήτως στόχων και τοποθέτησης στην αγορά, οφείλουν να κερδίσουν και να διατηρήσουν τη σύμφωνη γνώμη ή τουλάχιστον την ανοχή της ευρύτερης κοινωνίας για τη συνέχιση της λειτουργίας τους.
Δραστηριοποιούνται με προσωρινή άδεια λειτουργίας και οφείλουν να αποδεικνύουν συνεχώς - με πειστικό και τεκμηριωμένο τρόπο - ότι παράγουν επίσης θετικά κοινωνικά και περιβαλλοντικά αποτελέσματα."
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις